Ponadto loty odbywały się przez Atlantyk do Azorów na trasach średnio atlantyckich, które łączyły z Nową Szkocją lub z Wschodnim Wybrzeżem USA.

Oprócz misji transportowej, lotnisko obsługiwało kampanię w Afryce Północnej z 68th Reconnaissance Group poprzez P-38 Lightning i P-51 Mustang z lotniska. Elementy 68yh po raz pierwszy pojawiły się na lotniska w Wadżda w listopadzie 1942 roku i przeniósł się do Berrechid w marcu 1943 po jego ukończeniu. Wraz z końcem wojny w 1945 roku, lotnisku oddano do cywilnego rządu.

Podczas zimnej wojny w latach 50, lotniska została ponownie otwarto jako Nouasseur Air Base i był wykorzystywany jako baza wypadowa dla bombowców B-47 Stratojet United States Air Force Strategic Air Command. Operacje te później przeniosły się do Ben Air Base Guerir.

Z destabilizacją rządu francuskiego w Maroku, i uzyskaniu niezależności Maroka w 1956 roku, rząd Muhammeda V chciał by US Air Force opuściły bazę SAC w Maroku, kładąc nacisk na takie działanie po amerykańskiej interwencji w Libanie w 1958 roku.