Rozbudowano wówczas linię fortyfikacji kamiennych chroniących dodatkowo port od strony północnej, a w części wschodniej, na górze Opuk, wzniesiono cytadelę połączoną z fortyfikacjami miejskimi.
Szczyt swego rozwoju Kimmerikon osiągnęło w I-II wieku n.e., gdy mury obronne ponownie rozbudowano, a budynki miejskie wznoszono z kamienia. Początek upadku miasta wiąże się z jego zdobyciem i zniszczeniem przez Gotów pod koniec III wieku n.e. W IV i V wieku wprawdzie nadal ono istniało, lecz jako mniejsze, zajmujące tylko część dawnego terytorium; opustoszało w drugiej połowie I tysiąclecia.
W źródłach antycznych wspomniane jest przez Strabona (Geografia VII 4,5; XI 2,4-5), choć jego informacje co do usytuowania miasta i jego statusu (polis lub polichnion) są bałamutneAn Inventory of Archaic and Classical Poleis, dz. cyt..