szeryfy klinowe w postaci trójkątów (np. Minion), szeryfy wyokrąglone-ich celem jest wtapianie się w kreskę znaku łagodnym łukiem, stosowane w zależności od kroju, mogą być bardzo zróżnicowaneJ. Felici, Kompletny przewodnik po typografii, Gdańsk, 2006, s. 36. szeryfy niewyokrąglone łączą się z kreskami znaku pod kątem. Są stosowane, aby nadać znakom bardziej surowe, jasno zdefiniowane kształty. szeryfy belkowe w postaci jednolitych prostokątów (np. Museo Slab), szeryfy kreskowe w postaci cienkich kresek, skontrastowanych z główną linią znaku (np. Theano Didot), skryte, czyli nieznaczne poszerzenia na końcach znaków (np. Fontin), niektóre kroje pisma mają również szeryfy występujące na średniej linii znaku.
Zobacz też antykwa pismo bezszeryfowe
Przypisy