W efekcie niala grzywiasta, nie licząc kudu czy eland, jest bliżej spokrewniona z bydłem domowym czy żubrem niż z większością antylop, należących do innej podrodziny Antilopini.
Podgatunków nie wyróżnia się.
Tryb życia Zwierzę jest dość skryte. Kryje się w roślinności, w której także chroni się przed skwarem afrykańskiego słońca. Jak i inne kopytne, aktywność swą dzieli głównie na jedzenie i przeżuwanie, szczególnie porą suchą poświęcić musi więcej czasu na poszukiwanie pokarmu i wody. Aktywna jest niala grzywiasta zazwyczaj zmierzchem i świtem, a także nocą. Zaniepokojona aktywnością człowieka, zmierza do wodopoju nocami.
Niala grzywiasta żyje w luźnych grupach. Jedyne trwałe relacje tworzą matka i jej młode z tej i poprzedniej ciąży. Takie grupy stanowią dwie trzecie grup tego gatunku. Niemniej obserwowano grupy do 30 zwierząt. Spotyka się stada mieszane, zawierające także samce, niemniej samce dwa razy częściej niż samice widywane są samotnie. Zwierzęta porozumiewają się, wydając alarmujące szczeknięcia i wyrażające lęk beknięcia, występujące w relacji matki z młodym, a także kliki, słyszane zarówno podczas opieki rodzicielskiej, jak i w rui.