Genetyka Niala grzywiasta przedstawia istotne różnice genetyczne w stosunku do swych najbliższych krewnych. Jej chromosom Y nie uległ inwersji. Diploidalna liczba chromosomów wynosi u samic 56, podczas gdy samiec dysponuje tylko 55 chromosomami. Inne Tragelaphini mają ich mniej, buszbok subsaharyjski ma zależnie od płci 33 lub 34, jak i liczne inne wołowate np. arni azjatycki z Bovini 48 bądź 50.
Systematyka thumb|left|Nialę grzywiastą najczęściej umieszcza się w rodzaju Tragelaphus wraz z kudu wielkim (powyżej), elandem, buszbokiem czy sitatungą, inni autorzy wydzielają ją do odrębnego rodzaju Nowy gatunek ssaka opisany został w 1849 przez pod nazwą Tragelaphus angasii. Epitet gatunkowy zaproponował Gray na cześć ojca autora, . Jako miejsce typowe autor podał KwaZulu-Natal w Afryce Południowej, a dokładniej „niższe, faliste wzgórza porośnięte krzewami mimozy, które graniczą z północnymi brzegami zatoki Saint Lucia”.