W 1894 r. gmina żydowska ogłosiła konkurs na projekt nowej budowli. Zakładano, że synagoga będzie miała 1300 miejsc (700 dla mężczyzn i 600 dla kobiet), przednią synagogę dla 40 osób, organy, pokój dla rabina, mieszkanie dla opiekuna budowli, rzeźnię dla drobiu, sekratariat, salę posiedzeń zarządu i szkołę religijną z 3 klasami. Na konkurs wpłynęły 24 projekty, ale jury nie przyznało pierwszej nagrody.
W końcu gmina zrezygnowała ze zburzenia swojej synagogi i zdecydowała się na rozbudowę istniejącej budowli według projektu architekta Alfa Huruma w stylu mauretańsko-arabskim. Poświęcenie nastąpiło w 1897 r. W synagodze odbywały się nabożeństwa według rytu reformowanego.
Podczas nocy kryształowej wnętrze zostało zdemolowane. Budynek nie został podpalony, ponieważ znajdował się w zwartej zabudowie. Ze zniszczonej budowli udało się uratować zasłonę Tory (parochet), podarowaną z okazji poświęcenia w 1851 r., która do dziś jest własnością gminy. Wiosną 1939 r. synagoga została wysadzona.