Walahfrid von der Reichenau (lub Walahfried), zwany Zezowatym (łac. Strabo) (ur. ok. 808/809; zm. 18 sierpnia 849) – mnich benedyktyński, poeta i teolog. Opat klasztoru na wyspie Reichenau (838, 842–849).
Życiorys Walahfrid pochodził z ubogiej rodziny mieszkającej nad Jeziorem Bodeńskim. Uczęszczał do szkoły przyklasztornej w Reichenau, a jego nauczycielami byli Tatto, Erlebold i Wettin. Następnie studiował w szkole klasztornej w Fuldzie, gdzie uczył się pod kierunkiem Hrabana Maura, jednego z najbardziej wpływowych pisarzy i nauczycieli czasów Karolingów.
W latach 829–838 sprawował funkcję wychowawcy księcia Karola II na dworze Karolingów. W 839 cesarz Ludwik I Pobożny mianował go opatem klasztoru Reichenau. Tam w 824 Walahfrid napisał Visio Wettini, dokumentując łacińskim heksametrem mistyczne doświadczenie swojego nauczyciela Wettina. Tym samym stworzył jedną z pierwszych poetyckich wizji średniowiecznego pojmowania świata. W 827 napisał Liber de cultura hortum (pol. O pielęgnacji ogrodu), również znane jako „Hortulus”, jedno z najbardziej znaczących dzieł botanicznych średniowiecza, opisujące 23 rośliny lecznicze oraz ich zastosowanie.