W 1932 zamieszkał w Opolu, założył tam jedyną w III Rzeszy polską księgarnię „Lektor” (przetrwała do 1937).
W czasie II wojny światowej ukrywał się w Jastrzębiu k. Radomia pod nazwiskiem Edgar Maleszewski, walczył w Armii Krajowej.
Po przyłączeniu Śląska Opolskiego do Polski w 1945 był m.in. przewodniczącym tzw. komisji weryfikacyjnej w OpoluAdriana Dawid, Jak po wojnie poszukiwano "elementy germanofilskie", Gazeta Wyborcza (Opole) z 30 czerwca 2006. Działał w ZBoWiD, a w 1957 był współorganizatorem Instytutu Śląskiego. Związany z Kościołem katolickim, pracował jako prawnik w kurii biskupiej w Opolu, udzielał się w śląskim Caritasie. Autor książki Ze wspomnień śląskich (Instytut Wydawniczy „PAX”, W-wa 1958).
W 1965 roku został uhonorowany Śląską Nagrodą im. Juliusza Ligonia, w 1968 roku Odznaką Honorową „Zasłużonemu Opolszczyźnie”Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu, nr 5, poz. 47, z 7 czerwca 1968, s. 3..
Zmarł w Opolu, pochowany na cmentarzu komunalnym w Półwsi (sektor 1 Zasłużonych-2-8). Pozostawił po sobie córkę Lutosławę oraz synów Kazimierza i Zdzisława.
Upamiętnienie Ku jego czci w Raciborzu na Placu Księżnej Ofki Piastówny, znajduje się tablica upamiętniająca jego pobyt w mieście w latach 1921–1932. Patron jednej z ulic w śródmieściu Opola.
Przypisy