W 1934 zawarła związek małżeński z Ildefonsem Houwaltem, rok później urodziła się ich córka – Barbara Houwalt-Kostecka (malarka i poetka). W 1936 współzałożyła Spółdzielnię Pracy Artystów Wileńskich (SPAW), realizującą prace architektoniczne i plastyczne. W 1938 została członkiem „Grupy Wileńskiej” i brała udział w wystawach organizowanych przez Wileńskie Towarzystwo Szerzenia Kultury Sztuk Plastycznych. W prezentowanych w tym czasie na wystawach pracach, widać wpływ na twórczość Barbary Houwalt malarstwa Ferdynanda Ruszczyca i Aleksandra Szturmana. W 1945 w ramach akcji repatriacyjnej przeniosła się wraz z mężem Ildefonsem Houwaltem do Poznania. Uczestniczyła w przewiezieniu z Wilna spuścizny malarskiej po Aleksandrze Szturmanie.

W latach 1946–1987 uczestniczyła w wystawach w Poznaniu, Warszawie, Katowicach, Radomiu, Koninie, Krakowie, Zielonej Górze, Szczecinie. W listopadzie 1953 z innymi plastyczkami poznańskimi: Zofią Dziurzyńską-Rosińską, Jadwigą Eichlerową, Janiną Kotlińską, Janiną Szczepską, Ireną Zmarzlińską-Dzisiewską, D. Krajewską, A. Kubicz i H. Michałowską współtworzyła Kolektyw 9.