Alberts Ameriks (ur. 26 grudnia 1899 w miejscowości Konu na Łotwie w granicach Rosji, zm. 5 grudnia 1997 na Łotwie) – łotewski wojskowy (kapitan), dowódca 1 batalionu 33 Pułku Grenadierów SS 15 Dywizji Grenadierów SS podczas II wojny światowej.
26 lutego 1919 r. wstąpił do nowo formowanej armii łotewskiej. Służył w 4 Pułku Piechoty w Valmiera. Od 8 października 1919 r. do maja 1920 r. szkolił się w akademii wojskowej, uzyskując stopień podporucznika. Dostał przydział ponownie do 4 Pułku Piechoty jako dowódca plutonu. 1 stycznia 1922 r. odszedł ze służby wojskowej, po czym rozpoczął studia. 10 listopada 1924 r. powrócił do wojska. Służył w 8 Pułku Piechoty w Dyneburgu. W 1926 r. awansował na porucznika. W 1935 r. został przeniesiony do 7 Pułku Piechoty w Siguldzie w stopniu kapitana. Następnie był oficerem sztabowym w sztabie 4 Dywizji Piechoty, a później 3 Dywizji Piechoty. Przed 1940 r. był instruktorem sztabowym w akademii wojskowej. Po aneksji Łotwy przez ZSRR w 1940 r., został szefem sekcji administracyjno-ekonomicznej sztabu 183 Dywizji Strzeleckiej. W 1941 r. został zwolniony ze służby wojskowej. Kiedy wojska niemieckie zajęły obszar Łotwy podjął współpracę z okupantami. W poł. 1943 r. wstąpił ochotniczo do Legionu Łotewskiego SS, dostając stopień Waffen-Hauptsturmführera der SS.