Zagranie to zostało po raz pierwsze opisana przez Fredericka Turnera w miesięczniku brydżowym The Bridge World w czerwcu 1973The Grosvenor gambit. Artykuł opisuje fikcyjnego gracza Philipa Grosvenora, która przypadkowo odkrywa ten gambit, a po jego odkryciu zaczyna go używać przy każdej możliwej okazji niezmiernie irytując w ten sposób swoich przeciwników. Tragicznie dla Grosvenora, został on pobity na śmierć przez nieznanych sprawców po jednym z turniejów brydżowych, przed śmiercią złamano mu wszystkie palce.
Na temat gambitu pisał także w Bridge World w czerwcu 1973 Kit Woolsey.
Przykład gambitu – przeciwko 3BA rozgrywanego przez S, W wistuje królem i asem kier i po wyrobieniu się tego koloru zgrywa dwa ostatnie kiery i odchodzi czwórką pik którą rozgrywający bierze w ręce królem. Jedyna szansa na zrealizowanie kontraktu to wzięcie wszystkich lew karowych i aby tak się mogło stać, kara muszą się dzielić 2-2 lub 3-1 z singletonem damą. Rozgrywający gra asa karo, a następnie waleta w tym kolorze planując go przejąć królem w dziadku. Na waleta karo W dodaje dziesiątkę.