Antoni Kiszewski (ur. 10 czerwca 1810 w Pile, zm. ok. 1887) – polski pedagog, autor podręczników do nauki języka polskiego, propagator jedwabnictwa.
Życiorys Urodził się w Pile w zubożałej rodzinie szlacheckiej.
Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego w 1835 r. uczył w szkole chóralnej przy preparandzie nauczycielskiej w Trzemesznie.
Od 1836 do 1881 r. pracował w Seminarium Nauczycielskim w Paradyżu, awansując z czasem na pierwszego nauczyciela seminarium. Był jednym z głównych organizatorów paradyskiego seminarium oraz tutejszej wzorcowej szkoły ćwiczeń. Uczył języka polskiego oraz dydaktyki, zwracając szczególną uwagę na nowe sposoby nauczania. Podkreślał konieczność „naoczoności”, czyli poglądowości w nauczaniu. Uczniowie mieli nie tylko słuchać o danych zjawiskach czy przedmiotach, ale także oglądać je, np. podczas wycieczek terenowych, których był wielkim zwolennikiem. Swoje doświadczenie metodyczne wykorzystywał przy opracowywaniu podręczników, które cieszyły się dużą popularnością i uznaniem. Jego podręcznik Nauka o świecie przeznaczony dla dzieci w wieku 9–11 lat został wprowadzony do seminariów nauczycielskich w Paradyżu i Poznaniu oraz szkół elementarnych w Wielkim Księstwie Poznańskim, stanowiąc ważny etap w rozwoju dydaktyki nauczania początkowego.
W 1844 r.