Zygmunt Jan Sarna (ur. 4 lipca 1890 w Kamesznicy, zm. 13 listopada 1974 w Krakowie) – polski prawnik i ekonomista.
Życiorys Był synem Jana, gajowego w lasach arcyksięcia Habsburga i Rozalii z Nizińskich. Do szkoły średniej uczęszczał w latach 1903–1911 w Krakowie, zarabiając na utrzymanie udzielaniem lekcji. Egzamin dojrzałości złożył w III Gimnazjum im. Jana Sobieskiego. Po maturze w latach 1911–1914 studiował na Wydziale Prawa UJ. W pierwszym roku wojny (1914/15) kontynuował studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim. W 1916 uzyskał na UJ stopień doktora prawa. Zamieszkał w Wiedniu, gdzie od marca 1916 pracował jako urzędnik w Banku Austro-Węgierskim. Stąd przeniósł się w maju 1919 do krakowskiego oddziału Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej, gdzie pracował do końca września 1920. Odtąd kariera zawodowa Sarny związana była z działalnością dydaktyczną i naukową. Jeszcze w czasie pobytu w Wiedniu ukończył (1916/17) kurs dla kandydatów na nauczycieli szkół handlowych, a w październiku 1920 złożył we Lwowie egzamin dla kandydatów na nauczycieli przedmiotów ekonomiczno-prawnych. Od października 1920 podjął pracę nauczycielską w średniej szkole handlowej w Krakowie. Wraz z Arnoldem Bollandem i Albinem Żabińskim założył w 1925 Wyższe Studium Handlowe w Krakowie – prywatną szkołę wyższą, trzecią tego typu w Polsce.