mały|Jako zastępca dowódcy I Korpusu Polskiego, Bobrujsk 1918 thumb|Grób rodziny Karnickich w Bydgoszczy Aleksander Karnicki (ur. 30 stycznia 1869 w Częstochowie, zm. 12 listopada 1942 w Kutnie„Album bydgoski” – dodatek do „Gazety Pomorskiej” podaje daty 30.01.1867 – 13.11.1943) – generał lejtnant Armii Imperium Rosyjskiego, generał dywizji Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 30 stycznia 1869 w Częstochowie, w rodzinie Stanisława i Leontyny..
W 1887, po ukończeniu gimnazjum w Warszawie, wstąpił do armii rosyjskiej. W 1900 ukończył Oficerską Szkołę Kawalerii w Twerze. Uczestniczył w tłumieniu powstania bokserów w Chinach (1900-1901) i w wojnie rosyjsko-japońskiej (1904-1905). Podczas I wojny światowej był dowódcą 2. Zaamurskiego Pułku Konnego, następnie brygady i dywizji jazdy na froncie niemieckim. 26 marca 1916 awansował na generała majora ze starszeństwem z 28 kwietnia 1915. Od 10 lutego do 12 czerwca 1918 był zastępcą dowódcy I Korpusu Polskiego w Rosji gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego.