W grudniu 1933 pułk został połączony z 7 dywizjonem samochodowym w jedną jednostkę pod nazwą 1 batalion czołgów i samochodów pancernych, który 26 lutego 1935 został przeformowany w 1 batalion pancerny. Należał do typu I. W 1939 batalion stacjonował w Poznaniu.
Organizacja i uzbrojenie w 1939
dowództwo 3 x kompania czołgów rozpoznawczych szwadron samochodów pancernych Na swoim wyposażeniu posiadał 46 czołgów TK-3 i 9 wozów pancernych wz.34.
Mobilizacja w 1939
Oddział w czasie pokoju wykonywał zadania organizacyjne i szkoleniowe. Był jednostką mobilizacyjną dla pododdziałów broni pancernej. Z chwilą sformowania przewidzianych planem mobilizacyjnym pododdziałów oraz przekazania nadwyżek ludzi i sprzętu do ośrodka zapasowego (OZBPanc. nr 2) ulegał likwidacji. W 1939 batalion sformował w grupie żółtej: 71 dywizjon pancerny dla Wielkopolskiej Brygady Kawalerii 71 samodzielną kompanię czołgów rozpoznawczych dla 14 Dywizji Piechoty 72 samodzielną kompanię czołgów rozpoznawczych dla 26 Dywizji Piechoty a ponadto dla Armii „Poznań”: kolumnę samochodów ciężarowych nr 751 (typ I) kolumnę samochodów ciężarowych nr 752 (typ I) – kpt. Wiktor Małachowski kolumnę samochodów ciężarowych nr 753 (typ II) – por. rez. Gerżabek25 sierpnia 1939 do kolumny przydzielony został ppor. rez. br. panc.