Po roku 1779 trwała rozbudowa rezydencji Ustronie ks. Kazimierza Poniatowskiego. Poprzedzony dziedzińcem pałac zaprojektował Stanisław Zawadzki. Od roku 1799 właścicielami pałacu byli Radziwiłłowie. Ostatni z nich, Dominik Radziwiłł, w 1820 roku sprzedał go rządowi Królestwa Polskiego. Po tym czasie w pałacu mieściły się koszary pułku strzelców pieszych, zwane Koszarami Radziwiłłowskimi. Ostatnie relikty tego założenia zostały zniszczone w 1944 roku.
Początkowy odcinek ulicy do końca XIX w. miał proletariacki charakter, będąc zapleczem przemysłowej ulicy Czerniakowskiej. Około 1900 roku wzniesiono tam pod nr. 8 dom przyfabryczny dla robotników fabryki Rosyjsko-Włoskiego Towarzystwa Akcyjnego Wyrobów Włóknistych oraz kilka kamienic. Końcowy odcinek, bliżej ulic Wiejskiej, Pięknej i Alej Ujazdowskich, miał bardziej wielkomiejską zabudowę: w okresie 1895–1905 wystawiono tu cztery kamienice o wysokim standardzie mieszkań i bogatym wystroju fasad. Właścicielem jednej z nich był znany w branży piwowarskiej Seweryn Jung, syn Hermana Junga. Pod nr. 22 wzniósł swoją kamienicę Leon Breslauer. Najwięcej pustych placów do lat dwudziestych XX w. pozostawało w środkowym odcinku ulicy.