Obraz ten należy do grupy dzieł Vermeera, które powstały pod koniec lat 50. XVII wieku, a więc na początku dojrzałego okresu jego twórczości. Umieszczenie postaci w kącie pomieszczenia, z którego lewej strony znajduje się okno, będące źródłem światła, jest zabiegiem często stosowanym przez malarza. Taką kompozycję Vermeer zaczerpnął od Pietera de Hoocha (np. Pijąca kobieta z dwoma mężczyznami i służącą)Alejandro Vergara, Vermeer and the Dutch Interior, Madrid, 2003, s. 251–252 [na:] https://web.archive.org/web/20040817115107/http://essentialvermeer.20m.com/cat_about/open.htm#Alej. Co więcej, Vermeer wielokrotnie przedstawiał na różnych obrazach dokładnie te same wnętrza (np. Kielicha wina i Dama i dwóch panów).
Istotnym elementem obrazu są okna. To, które znajduje się w głębi, jest zasłonięte, przez co całe pomieszczenie jest dość ciemne (przeciwieństwem jest Żołnierz i śmiejąca się dziewczyna, gdzie okno jest źródłem bardzo silnego światła). Nie jest to pozbawione głębszego sensu – być może to aluzja do fragmentu z Księgi Przysłów: droga grzeszników jak gęsty mrokPrz 4,19 (cytat za Biblią Tysiąclecia).