Albin Marian Jasiński (ur. 1 marca 1880 w Sandomierzu, zm. kwiecień 1940 w Mińsku Białoruskim) – generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Marcina, urzędnika, i Katarzyny z Gołębiowskich. Przez cztery lata uczęszczał do gimnazjum w Sandomierzu. We wrześniu 1898 zgłosił się ochotniczo do armii rosyjskiej. Został przydzielony do Mohylewskiego 26. pp w Radomiu, a w 1899 do Szkoły Junkrów w Odessie, którą ukończył 12 sierpnia 1901, uzyskując stopień chorążego. Służył w Praskim 58. pp w Mikołajowie, w którym awansował 29 marca 1902 na stopień podporucznika. W latach 1904–1905 uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej. W marcu 1906 został awansowany na stopień porucznika, a w 1910 na stopień sztabskapitana. W 1911 został przeniesiony do wojsk pogranicznych w Zaamurskim Okręgu Wojskowym - do 4. Zaamurskiego Pogranicznego pp, stacjonującego w Harbinie w Mandżurii. W marcu 1914 otrzymał awans na stopień kapitana. Podczas I wojny światowej był dowódcą batalionu i pułku piechoty na froncie niemieckim, dwukrotnie ranny. W 1915 otrzymał stopień podpułkownika, a 7 sierpnia 1917 – pułkownika. Po rewolucji 1917 działał w Związku Wojskowych Polaków, potem od grudnia 1917 do czerwca 1918 był dowódcą 9 pułku strzelców polskich w i I Korpusie Polskim na Wschodzie (w Rosji).