W październiku został jednak usunięty z wojska.
Kiedy wojska niemieckie zajęły obszar Łotwy w 1941 r., podjął współpracę z okupantami. 19 lutego 1944 r. został zmobilizowany do łotewskich oddziałów SS, obejmując dowództwo 5 Łotewskiego Policyjnego Pułku Granicznego w stopniu Waffen-Obersturmbannführera der SS (patrz: Łotewskie Policyjne Pułki Graniczne SS). Od grudnia był dowódcą Batalionu Budowniczego "Zvaizgne".
9 maja 1945 r. dostał się do niewoli sowieckiej w Kurlandii. Trafił do obozu filtracyjnego w Charkowie. 28 lipca 1948 r. dostał karę 25 lat więzienia. Zmarł w łagrze w Workucie 5 kwietnia 1954 r.
Był odznaczony m.in. rosyjskim Orderem Św. Jerzego 4 klasy z mieczami, Orderami Św. Stanisława 2 klasy z mieczami i 3 klasy z mieczami, Orderami Św. Anny 2 klasy, 3 klasy z mieczami i 4 klasy, Orderem Św. Włodzimierza 4 klasy z mieczami, łotewskim Orderem Trzech Gwiazd 4 klasy, Żelaznym Krzyżem 2 klasy.
Linki zewnętrzne Biografia Jānisa Zvaigzne
Kategoria:Łotewscy wojskowi Kategoria:Łotewscy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1954