Doświadczenia alpejskie skierowały jego baczniejszą uwagę na taternictwo zimowe. W czasie takiej wyprawy podjętej ze Stanisławem Grońskim w kwietniu 1933 r., której celem był wschodni filar Ganku, zmarł z wyczerpania i zimna na Galerii Gankowej. Jego nazwiskiem nazwano w Tatrach wiele formacji skalnych (m.in. Skała Birkenmajera i Rynna Birkenmajera na Ganku).
Jest pochowany na nowym cmentarzu przy ulicy Nowotarskiej w Zakopanem (kw. P2-4-22) śp. Wincenty Birkenmajer. mały|Grób Wincentego Birkenmajera na Nowym Cmentarzu w Zakopanem Sylwetce Wincentego Birkenmajera poświęcony był „Taternik” nr 3-4 z 1933 r. Przypomniał ją również „Oscypek” nr 7/1953, w którym opublikowano kilka jego ocalałych wierszy. W marcu 2013 r. Muzeum Ziemi Krajeńskiej w Nakle nad Notecią prezentowało wystawę „Wincenty Birkenmajer. Taternik, nauczyciel, poeta”
Zobacz też Błąd Birkenmajera
Przypisy
Bibliografia Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Birkenmajer Wincenty, w: Wielka encyklopedia tatrzańska, wyd. Wydawnictwo Górskie, Poronin 1995, .
Linki zewnętrzne Wincenty Birkenmajer – publikacje w bibliotece Polona
Kategoria:Pochowani na Nowym Cmentarzu w Zakopanem Kategoria:Polscy taternicy Wincenty Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1933 Kategoria:Zmarli w górach Kategoria:Ludzie urodzeni w Czernichowie (powiat krakowski)