thumb|200px|Zasięg irańskiej rakiety Shahab-3 Chec 2 (, ang. Arrow 2, pol. Strzała 2) – izraelski rakietowy pocisk antybalistyczny przeznaczony do zwalczania pocisków balistycznych klasy SRBM i MRBM w terminalnej fazie lotu, w górnych warstwach atmosfery. W ramach systemu obrony przeciwrakietowej Chec stanowi warstwę niższą względem egzoatmosferycznego pocisku Chec 3. System powstał we współpracy Izraela z przemysłem obronnym Stanów Zjednoczonych i wszedł do służby w 2000 roku.
Geneza Podstawą programu było porozumienie („Memorandum of Understanding”) podpisane przez Stany Zjednoczone i Izrael 6 maja 1986 roku, a wspólnie finansowane prace rozwojowe ruszyły w czerwcu 1988 roku. Pierwszy pocisk serii, demonstrator technologii Chec 1, był testowany w locie w latach 1990–1994. Następnie, w latach 1995–1996, przeprowadzono trzy próby lżejszego demonstratora ACES (Arrow Continuation Experiment), który stał się podstawą pocisku Chec 2. Pierwszą próbę w locie Chec 2 przeprowadzono w marcu 1997 roku, przechwytując cel balistyczny, a w listopadzie 1999 roku, w pierwszym teście kompletnego systemu, pocisk bezpośrednio trafił cel balistyczny TM-91.