Po 25 latach, w lipcu 1991 powrócił do Togo, by wziąć udział w procesie demokratyzacji kraju i obradach Konferencji Suwerenności Narodowej (Conférence Nationale Souveraine), która odbyła się w kraju na przełomie lipca i sierpnia 1991 i w wyniku której powołany został nowy rząd oraz przejściowy parlament. W lutym 1992 założył partię polityczną, Unia Sił Zmiany (UFC). W maju 1992 jego konwój stał się celem ataku nieznanych sprawców w miejscowości Soudou na północy kraju. W jego wyniku śmierć poniosło 12 osób, a on sam został poważnie ranny, spędzając rok na rekonwalescencji w szpitalach we Francji i Wielkiej Brytanii. Dochodzenie przeprowadzone przez Międzynarodową Federację Praw Człowieka (FIDH) wykazało, że syn prezydenta Eyademy, Ernest Gnassingbe, stał na czele sprawców ataku. Po zamachu na życie Olympio zamieszkał w Paryżu.
W lipcu 1993 Olympio został nominowany kandydatem UFC w sierpniowych wyborach prezydenckich. Nie został jednak dopuszczony do udziału w nich z powodu zakwestionowania jego zaświadczeń lekarskich, wymaganych przez prawo. Jako kandydat UFC, wziął udział w kolejnych wyborach prezydenckich w czerwcu 1998. Według oficjalnych wyników, zdobył w nich 34,2% głosów, przegrywając z prezydentem Eyademą (52,1%). Oskarżył jednak władzę o fałszerstwa, odrzucił wyniki wyborów i zażądał ich ponownego przeprowadzenia.