24 marca 1905 roku w Paryżu zawarła cywilny związek małżeński z Bolesławem Leśmianem. Ślub kościelny odbył się 29 czerwca 1905 roku. W 1905 roku urodziła się ich córka Maria Ludwika Emma („Lusia”). Pod koniec roku 1906 Leśmianowie powrócili do Polski, gdzie w 1908 roku urodziła się ich druga córka, Wanda Irena Zofia („Dunia”). W 1912 roku ponownie wyjechali do Paryża. Była muzą, inspiracją i adresatką debiutanckiego tomu poezji Sad rozstajny (1912) Leśmiana.
Od 1914 roku zamieszkała wraz z mężem w Warszawie, a od jesieni 1916 w Łodzi, gdzie Leśmian został kierownikiem literackim w Teatrze Polskim, a w 1917 ponownie przeprowadziła się do Warszawy. W 1918 roku wraz z mężem zamieszkała w Hrubieszowie, w którym Leśmian otrzymał posadę notariusza, a w 1922 roku do Zamościa, gdzie Leśmian był również notariuszem. W latach 1923–1929 rodzina dużo podróżowała po Europie, m.in. do Paryża, Alassio, Nicei, Monte Carlo, Karlovych Varów, Juan les Pins. Po krachu finansowym związanym z okradzeniem Leśmianów przez zastępcę notariusza w Zamościu najpierw zamieszkała w rodzinnej Łomży, a później w Warszawie.
Po odkryciu romansu Leśmiana z Teodorą Lebenthal zdecydowała się na rozwód, jednak mężowi udało się ją przekonać, żeby tego nie robiła, i do końca jego życia tolerowała obecność kochanki.