Początki Tarnobrzega – średniowieczne osady Miechocina i Wielowsi Miasto i jego akt lokacyjny to niewiele ponad cztery wieki tradycji. Znacznie starsze i bogatsze dziejowo są obecne dzielnice miasta – Miechocin w południowej części i Wielowieś w północnej. Osadnictwo na terenach tych wsi ma wczesne korzenie sięgające VI-VIII wieku. Wczesnośredniowieczne osady, wedle prowadzonych prac archeologicznych, istniały także na terenach pobliskiego Borowa, Kajmowa, Dzikowa, Sobowa i Mokrzyszowa.
Miechocin thumb|200px|Miechociński kościół Wczesna historia Miechocina nie jest dobrze znana z powodu braku źródeł pisanych. Na przełomie XII i XIII wieku erygowano pierwsze parafie na tych terenach (w samym Miechocinie utworzono takową w 1185 – pw. św. Marii Magdaleny), co świadczy o wysoce rozwiniętych społecznościach za pierwszych Piastów. Zapewne wtedy też postawiono pierwszy, drewniany jeszcze kościół parafialny, jednak brak ku temu dowodów pisanych. Pierwszy zachowany zapisek o świątyni w Miechocinie datuje się dopiero na rok 1326, mimo że traktuje z pewnością o tej samej budowli wzniesionej z końcem XII wieku. Kościół murowany na miejsce starego wzniesiono ok. 1340 roku (jest to data pochodząca ze zwornika sklepienia w obecnym prezbiterium).