W pierwszych dniach walk przełamała graniczne radzieckie fortyfikacje na wschód od Suwałk, uczestniczyła w bitwie o Grodno oraz nacierała w stronę Berezyny. Podczas bitwy smoleńskiej uczestniczyła w zażartych walkach na północ i na wschód od Smoleńska. W październiku uczestniczyła w podwójnej bitwie okrążającej pod Wiaźmą i Briańskiem. Przełamała sowieckie pozycje nad rzeką Wop i nacierała dalej w stronę Dniepru. Poniosła duże straty w walkach zamykających kocioł pod Wiaźmą, w wyniku których została wycofana na tyły i na początku listopada koleją została przetransportowana do Francji. W grudniu 1941 roku została odświeżona i przeformowana w 8. lekką Dywizję Piechoty (8. leichte Division).
Na początku 1942 r. dywizja powróciła na front wschodni, walczyła pod Demiańskiem i jeziorem Ilmen. W marcu 1944 została przerzucona na front południowy, walczyła podczas odwrotu na Ukrainie, w Karpatach i na Słowacji. Resztki poddały się Armii Czerwonej w maju 1945.
Dowódcy dywizji gen. mjr Heinrich Höring 1 X 1934 – 1 V 1935; gen. por. Rudolf Koch – Erpach 1 V 1935 – 25 X 1940; gen. por.