Po przybyciu w XVIII wieku chasydów z Europy Wschodniej, synagoga zaczęła służyć Żydom aszkenazyjskim. Uległa zniszczeniu podczas trzęsienia ziemi w Galilei w 1837 roku, i została odbudowana w 1857 roku. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w 1948 roku na zewnętrzny dziedziniec spadł pocisk artyleryjski. Szrapnele wpadły do wnętrza synagogi, która była pełna ludzi szukających schronienia, jednak nikt nie został zraniony. Wydarzenie to uznano za jeden z cudów, które są przypisywane temu miejscu.
Architektura Synagoga jest małym kamiennym budynkiem. Nad wejściem na dziedziniec znajduje się hebrajski napis: „Godne podziwu jest to miejsce, synagoga błogosławionej pamięci Ariego”. Synagoga jest znana z barwnego i bogato zdobionego Aron ha-kodesz. Został on wyrzeźbiony z drewna oliwnego przez cieślę z Galicji w stylu wschodnioeuropejskim. Przedstawiono na nim liczne motywy roślinne, zwierzęce, biblijne oraz antropomorficzne przedstawienie lwa nawiązujące do akronimu rabina Lurii. Znajdująca się w centrum bima ma z boki dziurę po szrapnelu z czasów arabskiego oblężenia w 1948 roku. Istnieje obecnie tradycja wkładania do niej kartek z prośbami do Boga.