Fragmenty zawalonego budynku ochroniły unikalne mozaiki podłogowe, które dzięki temu przetrwały do dzisiejszych czasów.
Pozostałości zapomnianej synagogi zostały przypadkowo odkryte w 1929 roku przez mieszkańców tutejszego kibucu Chefci-Bah. Podczas budowy kanału melioracyjnego natrafiono na starożytne ruiny, pod którymi odkryto dużą mozaikę podłogową. Ponieważ dominującą rolę posiadał wówczas sąsiedni kibuc Bet Alfa, synagogę nazwano właśnie od niego – pomimo faktu, że znajdowała się ona przy sąsiednim kibucu Chefci-Bah. Rok później, pod auspicjami Uniwersytetu Hebrajskiego rozpoczęły się prace wykopaliskowe, prowadzone przez archeologa Eleazara Sukenika (wyniki badań opublikował w 1932 r.). W 1962 roku rozszerzono obszar badań archeologicznych, odkrywając pozostałości okolicznych domów mieszkalnych. W skrytce pod jedną z podłóg odkryto skarb 36 bizantyjskich monet.
Park narodowy