Początki, okres warszawski (1958-1976) Pierwszym powojennym czasopismem mariawickim był kwartalnik „W Imię Boże”. Po roku i czterech wydanych numerach, na prośbę czytelników zmieniono nazwę pisma na „Mariawita”. Nawiązywał on do pierwszego mariawickiego czasopisma wydawanego w latach 1907–1913. Z jednej strony utrzymano układ i szatę graficzną, z drugiej strony rozpoczęto liczyć kolejne numery od nowa.
Początkowo siedziba redakcji mieściła się w Warszawie, przy parafii Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Redaktorami naczelnymi byli biskupi naczelni Kościoła Starokatolickiego Mariawitów.
Od pierwszego numeru na okładce widniał czarno-biały motyw roślinny z centralnie umieszczonym awersem emblematu mariawickiego. Na górze i dole okładki znajdowały się kolorowe pasy z nazwą czasopisma, rokiem wydawania i numerem. Kolory zmieniały się co numer. W odświeżanej formie pierwsza strona funkcjonowała do 2023 roku (z krótką przerwą w 1973 roku, gdy na okładce zamieszczano czarno-białą fotografię). mały|Stary kościół pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Warszawie– pierwsza siedziba redakcji (zdjęcie z 2023 roku) W 1962 roku opublikowano pierwszy numer specjalny. Był on poświęcony założycielce mariawityzmu św. Marii Franciszki Kozłowskiej z okazji setnej rocznicy urodzin.