Tymczasem inna wersja tej modlitwy, która przetrwała wśród Kumanów węgierskichW XIII w. państwo Kumanów na terenie południowej Rosji, na północy Morza Czarnego, zostało zniszczone przez Mongołów. Część Kumanów uciekła na teren ówczesnych Węgier a część zasymilowała się z Kazachami, Tatarami krymskimi, Tatarami syberyjskimi, Nogajcami, Baszkirami, Karaczajami, Bałkarzami, Kumykami, brzmi: bezen attamaz kenze kikte, szenleszen szenadon, dsn szenkklon, nicziegen gerde ali kekte, bezen akomazne oknemezne ber bezge pitbtr kngon... (CC, XLIV-XLV)
Języki kodeksu Autorzy kodeksu posługiwali się dwoma wariantami łaciny: podczas gdy Księga Tłumacza spisana została włoską łaciną potoczną, w Księdze Misjonarskiej użyto łaciny klasycznej, co wskazuje na wyższy stopień wykształcenia jej autorów.
Trwają spory na temat tego, czy część perska pochodzi od kumańskich pośredników, czy też język perski był wtedy swoistą lingua franca handlu ze wschodem. Wydaje się, że język perski użyty w kodeksie to uproszczona forma perskiego języka potocznego.