mały|Przedstawienie pola grawitacyjnego Ziemi i Księżyca (nie w skali). Pole wektorowe (niebieskie) i powiązane z nim pole skalarne (czerwone). Punkt P pomiędzy Ziemią a Księżycem to punkt równowagi Pole grawitacyjne – pole wytwarzane przez obiekty posiadające masę. Właściwości pola grawitacyjnego pozwalają określić wielkość i kierunek siły grawitacyjnej działającej na znajdujące się w polu ciała posiadające masę. Najbardziej rozwiniętą teorią opisującą pole grawitacyjne i jego związek z cechami przestrzeni jest ogólna teoria względności (OTW), stworzona przez Alberta Einsteina. Prawo grawitacji używane w fizyce klasycznej sformułował angielski uczony Izaak Newton. Pole opisuje się poprzez określenie wektora natężenia pola grawitacyjnego γ i potencjału grawitacyjnego. Wartość wektora natężenia punktu pola grawitacyjnego jest taka sama jak wartość wektora siły F działającej na masę jednostkową m. Wektory te mają różne punkty zaczepienia. Wektor siły jest zaczepiony w środku masy, w tym przypadku jednostkowej a wektor natężenia jest zaczepiony w punkcie pola czyli w punkcie przestrzeni. Graficznie pole grawitacyjne można przedstawić za pomocą linii pola lub powierzchni ekwipotencjalnych (grawitacja według Newtona) lub krzywizny przestrzeni (grawitacja według Einsteina).