spadicea)
Dawniej wyróżniano także trzeci podgatunek, żyjący na Wyspach Chatham Hemiphaga novaeseelandiae chathamensis, ale w 2001 zaproponowano, aby wyodrębnić go do osobnego gatunku – garlicy szarorzytnej (Hemiphaga chathamensis), gdyż (zdaniem autorów propozycji) różni się znacznie od podgatunku z dwóch wysp głównych, szczególnie wielkością ciała i barwą upierzenia. Początkowo autorzy spoza Nowej Zelandii nadal traktowali ten takson jako podgatunek H. novaeseelandiae, ale obecnie (2025) jest on powszechnie uznawany za odrębny gatunek, tym samym rodzaj Hemiphaga nie jest już rodzajem monotypowym i liczy dwa gatunki.
Etymologia nazwy naukowej i polskiej Polska nazwa zwyczajowa gatunku nawiązuje do Maorysów – ludu zamieszkującego obszar jego występowania – Nową Zelandię. Od nazwy tego kraju pochodzi z kolei naukowa nazwa gatunkowa – novaeseelandiae oraz angielska nazwa zwyczajowa – New Zealand Pigeon, co znaczy gołąb nowozelandzki. Maoryska nazwa gatunku to Kererū (lub też Keruru), funkcjonuje na Wyspie Południowej i na przeważającej części Wyspy Północnej. Inne maoryskie nazwy to Kūkupa (w części Wyspy Północnej) i Kūkū (region Northland).