Wpływ na powstawanie nawietrzności ma zarówno ożaglowanie jak i kształt części podwodnej kadłuba. Niewielką nawietrzność uznaje się za cechę pozytywną, zwiększającą bezpieczeństwo żeglugi, ponieważ przy utracie kontroli nad sterem powoduje samoczynną stabilizację kursu jednostki na granicy kąta martwego. Zbyt duża nawietrzność jest niepożądana, utrudnia manewrowanie i wymaga stałego wychylenia steru od pozycji neutralnej, co zwiększa opór hydrodynamiczny jednostki.
Z perspektywy bezpieczeństwa żeglugi, umiarkowana nawietrzność stanowi pozytywną cechę konstrukcyjną. W sytuacji kryzysowej, gdy sternik traci kontrolę nad jednostką, naturalna tendencja do ostrzenia prowadzi do samoczynnej stabilizacji jachtu na kursie zbliżonym do granicy kąta martwego, co minimalizuje ryzyko niekontrolowanego ostrzyżenia.
Sposoby wywoływania nawietrzności Istnieją sposoby celowego wywoływania nawietrzności jachtu poprzez działanie sternika lub całej załogi. W ogólności sprowadzają się one do wpływania na położenie SOż lub SBO. Poniżej opisano kilka z nich.
Działania mające na celu przesunięcie SOż w kierunku rufy:
Wyluzowanie żagli przednich i wybranie żagli tylnych.