Zaprzyjaźnił się również z greckim artystą Demetriosem Galanisem oraz rumuńskim poetą Ionem Minulescu. W tym czasie związany był z grupą artystyczną Les Hydropathes, pierwsze próby literackie publikował w magazynach: Lutèce i Le Chat noir.
18 września 1886 opublikował w magazynie Le Figaro pierwszy w historii manifest literacki symbolizmu, jednocześnie nadając nazwę i formułując definicję nowego prądu.
Jego zbiór poezji La Merrin passionne spotkał się z przychylną recenzją Anatole’a France’a, laureata Literackiej Nagrody Nobla za rok 1921.
Twórczość thumb|left|200px|Jean Moréas, 1910 Jako poeta Moréas zadebiutował dwoma zbiorami wierszy, utrzymanymi w stylistyce impresjonizmu Paula Verlaine’a, Les Syrtes (1884) i Cantilènes (1886). Zdaniem krytyków, oba zbiory przynależą jeszcze do modnej u schyłku XIX wieku poetyki dekadentyzmu;