Niezwykle ostrożna polityka Władysława radykalnej zmianie uległa w toku wojny polsko czeskiej w latach 1345–1348, zwłaszcza wobec niespodziewanych zwycięstw polskich w bitwie pod Pogonią (obecnie dzielnica Sosnowca) i Lelowem. 15 lutego 1346 Władysław oświadczył nawet, że odtąd będzie wiernym sojusznikiem Kazimierza Wielkiego i nie wpuści w toku wojny w granice swojego księstwa wojsk Jana Luksemburskiego. Niestety, Polska nie potrafiła wykorzystać tej możliwości rozszerzenia swoich wpływów na Górnym Śląsku i po 1348 Władysław na powrót znalazł się w orbicie wpływów luksemburskich.
Władysław z dwóch małżeństw (pierwszą jego żoną była Beatrycze, margrabianka brandenburska, wdowa po Bolku I księciu świdnickim, drugą Ludgarda z Meklemburgii) dochował się córki Eufemii (żony Konrada I księcia oleśnickiego), syna Kazimierza (z Beatrycze) oraz Bolesława, Beatrycze (żony hrabiego von Hardeck [Hardek/Hardeg]), Elenczy (mniszka w klasztorze dominikanów), Agnieszki i Katarzyny (cysterki w Trzebnicy (z małżeństwa z Ludgardą). Władysław zmarł w 1352 (przed 8 września) i nie wiadomo, gdzie został pochowany.