Kaminskiego o przysłanie kadry oficerskiej dla dowodzonej przez niego Rosyjskiej Narodowej Armii Wyzwoleńczej (RONA), został przez Niemców wypuszczony z obozu jenieckiego i wstąpił do tej formacji wojskowej. Iwan D. Frołow objął dowództwo batalionu gwardyjskiego, liczącego 600–650 żołnierzy. Następnie został szefem oddziału operacyjnego i jednocześnie zastępcą szefa sztabu Brygady RONA. Planował działania zbrojne przeciwko partyzantce sowieckiej zarówno na obszarze tzw. Republiki Łokockiej, jak też po ewakuacji na Białoruś.
Po wybuchu w Warszawie powstania (1 sierpnia 1944), Niemcy skierowali przeciw niemu m.in. żołnierzy Brygady. 2 sierpnia został sformowany spośród 1700 nieżonatych mężczyzn zbiorczy pułk szturmowy, którego dowódcą został Iwan Frołow awansowany do stopnia Waffen-Sturmbannführer der SS. Pułk wszedł w skład Kampfgruppe „Reinefarth” dowodzonego przez SS-Gruppenführera Heinza Reinefartha. Pułk RONA przez pierwsze 10 dni walk z powstańcami (4–14 sierpnia) stacjonował na Ochocie, gdzie zajmował się przede wszystkim mordami na ludności cywilnej, gwałtami i rabunkami. Następnie został przydzielony na pierwszą linię walk, działając od gmachu Wojskowego Instytutu Geograficznego przy Alejach Jerozolimskich do szpitala Dzieciątka Jezus przy ul. Nowogrodzkiej. W wyniku ciężkich walk stracił ok.