thumb|250px|Kościół Świętego Antoniego Anachorety Biała Spiska (słow. Spišská Belá, niem. Zipser Bela, węg. Szepesbéla) – miasto we wschodniej Słowacji w kraju preszowskim, w powiecie Kieżmark. Położone nad Popradem, ok. 5 km powyżej ujścia do niego Bielskiego Potoku. Liczy około 6,4 tys. mieszkańców (2011).
Historia Powstanie Białej Spiskiej związane jest z przybyciem na Spisz niemieckich osadników. Główna fala niemieckiego osadnictwa miała miejsce po najeździe tatarskim (1241), choć pierwsze grupy Niemców przybyły na te tereny już wcześniej. Osiedli oni na terenie między istniejącym już od XII w. węgierskim zamkiem granicznym Strážky a słowiańską osadą Stragar, później przemianowaną na Bušovce. Osada została założona nad potokiem zwanym Białą (słow. Bela) i Niemcy zapożyczyli słowiańską nazwę rzeki dla nazwy swojej wsi – Bela. Pierwszym źródłem pisanym wspominającym miasto jest pochodząca z 1263 roku umowa węgierskiego króla Beli IV, wzmiankująca granice obszaru zamieszkanego przez Niemców z Białej (Teutonici de Bela). W 1271 roku węgierski król Stefan V nadał niemieckim miastom na Spiszu – między innymi Białej Spiskiej – prawa miejskie, stały się one wtedy wolnymi miastami królewskimi. Miasto należało do Związku Sasów Spiskich. W 1344 zmieniono nazwę związku na Związek 24 Miast Królewskich.