Romualda Piotra Damianiego wspomniany został władca słowiański Bolesław (prawdopodobnie Bolesław I Chrobry) oraz jego bliżej nieokreślony syn.
Pośrednio z polsko-włoskimi kontaktami kulturalnymi związany jest Kodeks Gertrudy, zawierający prawdopodobnie najstarsze zachowane teksty polskiej autorki. Kodeks, oprócz Psałterza, zawiera kalendarium dotyczące spraw polskich oraz łacińskie modlitwy, których autorstwo jest przypisywane, aczkolwiek z zastrzeżeniami, Gertrudzie Mieszkównie (2. poł. XI wieku). Obecnie kodeks znajduje się we Włoszech w Museo Archeologico Nazionale w Cividale del Friuli.
Przejawem wczesnych kontaktów literackich z Włochami może być też Kronika polska Anonima tzw. Galla. Według jednej z hipotez jej autorem nie był Francuz, lecz bliżej nieznany włoski mnich z klasztoru na wyspie Lido w Wenecji, autor Historii o translacji św. Mikołaja Wielkiego.
Nowe prądy literackie docierały do Polski poprzez uniwersytety (od XIII wieku, zwłaszcza padewski i boloński), sobory i synody. W XIII wieku w Polsce zaczęły osiedlać się włoskie zakony dominikanów i franciszkanów. Dominikanin Marcin z Opawy, autor Kroniki papieży i cesarzy przez wiele lat był kapelanem papieskim;