Publikował artykuły o tematyce warmińskiej w „Gazecie Olsztyńskiej”. W „Dzienniku Poznańskim” w 1888 opublikował swoje szkice warmińskie. W 1889 r. odsprzedał księgarnię w Barczewie Otokarowi Jabłońskiemu a sam przeniósł się do Olsztyna, gdzie założył drukarnię, introligatornię i skład papieru. Współpracował z ks. Feliksem Szrajberem. Sprzedawał książki z oficyn wydawniczych Pomorza i Wielkopolski oraz drukowane przez siebie broszurki. W okresie pobytu w Olsztynie nawiązał współpracę z pismami: „Pielgrzym” i „Przewodnik Katolicki”. W Olsztynie został wydawcą i redaktorem czasopism: „Nowiny Warmińskie” (1890-1891) oraz „Warmiak” (1893-1905). Czasopisma te były wydawane w języku polskim i prezentowały program katolickiej partii Centrum. Buchholz starał się nadać budzącemu się ruchowi polskiemu pod Olsztynem i Biskupcem charakter regionalny i pielęgnujący lokalne zwyczaje. Wraz z Sewerynem Pieniężnym (seniorem) założył w marcu 1891 r. w Olsztynie Polsko-Katolickie Towarzystwo „Zgoda”. Stowarzyszenie to skupiał ludność miejscową, a głównym jego celem było szerzenie religijności i moralności w ścisłym związku z Kościołem oraz propagowanie cnót rodzinnych i obywatelskich.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Eugeniusz Buchholz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.