Bitwa Siły lądowe Czang Kaj-szeka były o wiele liczniejsze od wojsk przeciwnika, poza tym miały wsparcie lotnictwa amerykańskiego i chińskiego. Udział japońskich sił powietrznych w bitwie był zaś symboliczny. Mimo to Chińczycy zostali wciągnięci w wojnę podjazdową. Japończycy wydzielali od głównej grupy wrogie oddziały, otaczali je i po kolei likwidowali. To oni ruszyli do ofensywy.
Japończycy posuwali się naprzód i palili okoliczne wioski oraz zabijali cywilów. Zginęło ich ok. 400 tys.
Armia Cesarska zmusiła wroga do odwrotu. Republika Chińska poniosła ogromne straty. Straciła 80% sił i 3 z 5 wysokich rangą oficerów.
Przebieg walk Z początkiem września 1944 r. rozpoczęła się wieńcząca ofensywę nr. 1 operacja Shokei. Generał Yokoyama skoncentrował sto tysięcy żołnierzy w czterech dywizjach (3, 13, 49 i 58). Siły te miały uderzyć wzdłuż linii Hunan-Guangxi. Ze strony Indochin miały uderzyć dywizje gen. Tanaki Kyuichi zebrane nad rzeką Xi. Osobna 23 brygada miała wyprowadzić dezorganizujące uderzenie na wschód w stronę Liuzhou. Ataki rozpoczęły się na różnych kierunkach od 1 do 3 września. 5 września zdobyto miasto w Hunanie Qiyang. 9 września armia japońska zdobyła w prowincji Guangdong Huaji i Xindu. Tymczasem inne siły zdobyły Wenzhou w Fujianie. 13 października ruszyła japońska ofensywa wzdłuż linii Hunan-Guilin.