Leptoptilos falconeri – gatunek olbrzymiego plioceńskiego ptaka z rodziny bocianów (Ciconiidae).
Etymologia Gatunek ten opisał Alphonse Milne-Edwards w 1868 roku na podstawie skamieniałości pochodzących z gór Siwalik w Indiach. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Argala Falconerii na cześć Hugh Falconera (1808–1865) – szkockiego geologa, botanika i paleontologa, którego praca bardzo przyczyniła się do poznania wymarłej fauny gór Siwalik.
Występowanie i wiek Występował w południowej Azji (Indie), na sawannach północnej i wschodniej Afryki (Czad, Etiopia) i prawdopodobnie w południowej Europie (Ukraina) we wczesnym i późnym pliocenie około 5–1,94 MLT. W Kenii prawdopodobnie występował już w późnym miocenie. Był prawdopodobnie jednym z najbardziej rozprzestrzenionych bocianowatych w tamtym okresie.
Wielkość Był to największy znany gatunek bociana, jednak był bardzo zmienny pod względem wielkości. Największe osobniki przewyższały rozmiarami największy współcześnie żyjący gatunek marabuta indyjskiego, natomiast najmniejsze były jego wielkości. Gatunek ten cechował wyraźny dymorfizm płciowy. Masę jego ciała szacuje się do ok. 20 kg, a wysokość do ok. 2 m.