Administracja kolonii Podbite ziemie w Nowym Świecie były zarządzane przez wicekrólestwa (virreinatos) i kapitanie generalne (capitanías generales). Istniały następujące wicekrólestwa: Nowej Hiszpanii (1535) – obejmowało wszystkie kolonie hiszpańskie w Ameryce Północnej, Nowej Granady (1717), Peru (1542) oraz La Platy (1776). Ustanowiono też Sądy Apelacyjne, które miały charakter sądów okręgowych jednym z ich zadań była ochrona Indian. Bardzo duży wpływ na życie w koloniach posiadał kościół, który dysponował ogromnymi obszarami oddanymi całkowicie do jego dyspozycji.
Polityka kolonialna Polityka kolonialna Hiszpanii na terenie Ameryki Północnej nie odbiegała zasadniczo od polityki prowadzonej na innych terytoriach. Była to po prostu ekonomiczna eksploatacja podbitych terenów a wszelkie inwestycje jakich tam dokonywano wiązały się głównie ze sprawniejszą administracją, bardziej efektywnym wydobywaniem surowców i infrastrukturą transportową. Zwalczano też obecność innych krajów na tym terenie, głównie Wielkiej Brytanii i Francji. Zakazano też handlu pomiędzy poszczególnymi koloniami. To właśnie dzięki takiej polityce Hiszpania mogła sobie pozwolić np.