W południowej i południowo-zachodniej ścianie Koziej Turni poprowadzono drogi o różnej trudności (od I do V+ w skali UIAA). Należą do nich drogi Lehotský'ego, Schweickhartów, Stanisławskiego, Housera, Dieški, Orolína i Čepeli.
Pierwsze odnotowane wejścia: letnie – Janusz Chmielowski, przewodnicy Klemens Bachleda i Jan Bachleda Tajber, 15 września 1904 r., zimowe – Günter Oskar Dyhrenfurth, Alfred Martin, 6 marca 1906 r. Wcześniej być może wchodzili na szczyt polujący na kozice.
Nazwa turni pochodzi od kozic, nazywanych kiedyś „dzikimi kozami”. Dawniej używano na określenie Koziej Turni także nazw polskiej Mały Jagnięcy Szczyt, niemieckiej Gemsenberg oraz węgierskich Zerge-hegy i Kecske-hegy.
Przypisy
Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich Kategoria:Szczyty słowackich Tatr