Pomiar sytuacyjno-wysokościowy – zespół czynności z zakresu geodezji ogólnej polegających na wykonaniu pomiarów sytuacyjno-wysokościowych, które mają za zadanie pozyskanie danych o rozmieszczeniu elementów zagospodarowania danego terenu (obiektów budowlanych nadziemnych, naziemnych oraz podziemnych) oraz sporządzenie geodezyjnego operatu technicznego zawierającego wyniki wykonanych pomiarów wraz z mapą powykonawczą stanowiącą potwierdzenie przyjęcia tych zbiorów danych lub dokumentów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego..
Charakterystyka Pomiar sytuacyjno-wysokościowy polega na określeniu położenia sytuacyjnego obiektów terenowych (budowlanych) w państwowym układzie współrzędnych prostokątnych płaskich (współrzędne X, Y) oraz położenia wysokościowego punktów charakterystycznych w państwowym układzie wysokościowym (rzędne H) stanowiących państwowy system odniesień przestrzennych. Pomiar wykonuje się w oparciu o geodezyjną osnowę poziomą i wysokościową. Pomiar sytuacyjno-wysokościowy należy do grupy pomiarów bezpośrednich, czyli takich, które wymagają bezpośredniego kontaktu z przedmiotem pomiaru.