Morfologia Pokrój Roślina zielna osiągająca zwykle od 1 do wysokości, w przypadku niektórych odmian i roślin zdziczałych pęd osiąga czasem niewiele ponad wysokości. Łodyga Prosto wzniesiona, sztywna, gruba, pokryta sztywnymi włoskami. Wewnątrz łodygi znajduje się biały i bardzo lekki rdzeń. Liście Skrętoległe (na całej lub prawie całej długości łodygi), osadzone na ogonkach od 2 do długości, z okazałą blaszką osiągającą długości i szerokości. Blaszki mają kształt sercowaty lub jajowaty, na wierzchołku zaostrzone, z brzegami piłkowanymi. Blaszki są szorstkie, nerwy są wklęsłe od góry i silnie wystające od spodu. Kwiaty Zebrane w kwiatostan typu koszyczek, pojedynczy lub koszyczków jest kilka, tworzących podbaldach, przy czym szczytowy jest większy od bocznych. Średnica koszyczków wynosi od kilku cm do 40, u odmian bywa jeszcze większa (do ok. ). Szypuła pod koszyczkiem jest zgrubiała i wypełniona białawym rdzeniem. Okrywa składa się z ostro zakończonych listków ułożonych dachówkowato. Dno koszyczka jest płaskie lub lekko wklęsłe. Brzeżne kwiaty języczkowate są żeńskie, o okazałej, żółtej koronie w kształcie szeroko lancetowatego języczka. Jest ich zwykle od kilkunastu do ok. 30, ale u odmian może być ich ponad 100. Znacznie liczniejsze są kwiaty środkowe, których może być kilkaset do ponad tysiąca.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Słonecznik zwyczajny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.