Światłowody bragowskie to dielektryczne jednowymiarowe struktury warstwowe o geometrii kołowej o grubości pojedynczej warstwy rzędu 1/4 długości fali światła.
Zależnie od wartości współczynników załamania światła dla dielektryka płaszczowego i rdzeniowego są możliwe dwa mechanizmy propagacji światłaInfo o PCF.: gdy inkluzje tworzące sieć periodyczną mają współczynnik mniejszy niż szkło matrycy włókna możliwe jest pojawianie się efektu całkowitego wewnętrznego odbicia; gdy inkluzje mają współczynnik większy niż szkło matrycy włókna propagacja jest możliwa tylko w przerwie fotonicznej.
Propagacja światła w defekcie w oparciu o TIR (ang. Total Internal Reflection, pol. całkowite wewnętrzne odbicie) w światłowodach fotonicznych wynika z różnicy między wartością współczynnika załamania defektu – rdzenia a mniejszą od niego wartością efektywnego współczynnika załamania płaszcza fotonicznego. Jednak istnienie sieci periodycznej powoduje modyfikację klasycznego zjawiska całkowitego wewnętrznego odbicia. Dochodzi tu do przepuszczania przez płaszcz fotoniczny wysokich modów, które wyciekają – w rezultacie w rdzeniu prowadzone są tylko niższe mody, a zwłaszcza mod podstawowy o najmniejszej średnicy.