W ramach polityki społecznej zreformowanej przez traktat z Maastricht istotne stały się także inne obszary związane z zatrudnieniem, m.in.:
ochrona przed wypadkami przy pracy ochrona przed chorobami zawodowymi higiena pracy prawo do zrzeszania się prawo zbiorowych negocjacji między pracodawcami i pracownikami
Wraz z pracami nad polityką społeczną wpisaną w traktat z Maastricht przygotowana została i ogłoszona 21 października 1991 r. w Turynie Europejska Karta Społeczna, której sygnatariuszami byli członkowie Rady Europejskiej. Karta gwarantowała 19 podstawowych praw, m.in.:
prawo do pracy, prawo do godnych warunków życia, prawo do bezpieczeństwa i higieny pracy, prawo do godnego wynagrodzenia, prawo do organizowania się, prawo do ochrony dzieci i młodzieży
Istotnym elementem polityki społecznej stał się swobodny przepływ pracowników wewnątrz UE i swoboda zakładania przedsiębiorstw na terenie Unii. W ten sposób zrealizowano zadania wynikające z Traktatów rzymskich. Miało się to przyczynić do zwalczania bezrobocia we wszystkich państwach członkowskich oraz urzeczywistniania spójności ekonomicznej i społecznej przez redukcję różnic w rozwoju regionów przy zastosowaniu funduszy strukturalnych UE.