Proces ekstradycyjny przebiegał dwustopniowo, najpierw państwo pokrzywdzone musiało spowodować wpisanie przestępcy lub podejrzanego na listę zbrodniarzy wojennych UNWCC, dopiero potem do rejestru CROWCASS. Stanowiło to podstawę do żądania ekstradowania osoby wymienionej na obu listach.
Rejestr CROWCASS został po raz pierwszy opublikowany w 1947 w czterech tomach, wymieniających osobno Niemców, nie-Niemców, oraz na oddzielnych listach osoby podejrzane o popełnienie przestępstw wojennych pomiędzy wrześniem 1939 a majem 1945. Rejestr oryginalnie zawierał 60 000 nazwisk, jednak nie wszyscy na niej wymienieni zostali uznani za przestępców lub zbrodniarzy wojennych, ponieważ byli poszukiwani w celu przesłuchania w charakterze świadków popełnionych zbrodni. Na liście CROWCASS znalazły się także osoby podejrzane o przygotowywanie dziesiątków tysięcy zbrodni wojennych. Na pierwszym miejscu rejestru znalazł się Adolf Hitler – poszukiwany za morderstwa w Polsce, Czechosłowacji i Belgii.