Uzbrojeni byli w pistolety i karabiny produkcji niemieckiej, czechosłowackiej, sowieckiej i angielskiej.
Do końca października 1944 r. trwało szkolenie wojskowe. Po jego zakończeniu sztab oddziału wraz z dwoma pododdziałami przeniósł się z miejscowości Sekule do Trenčianskych Teplic. Stąd przeprowadzano przeciwpartyzanckie akcje, nawet w promieniu 60–70 km. Pojmanych partyzantów przesłuchiwano na miejscu, a następnie przekazywano SD w Trenčinie. Druga część oddziału (dwa kolejne pododdziały) przebywała w rejonie miejscowości Zwoleń, gdzie do stycznia 1945 prowadziła dalsze szkolenie wojskowe. Od czasu do czasu wykonywano przeciwpartyzanckie wypady. W lutym prawdopodobnie na podstawie rozkazu SS-Jagdverband Süd-Ost dowództwo SS-Jagdgruppe 232 „Slowakei” rozpoczęło dalszy werbunek do oddziału spośród słowackich Niemców z SS-Heimatschutz „Slowakei” i Słowaków, osiągając stan liczebny ok. 250 żołnierzy. Wyszkolono z nich ok. 100 dywersantów. Oddział składał się ze sztabu oraz dwóch rot – niemieckiej pod dowództwem SS-Untersturmführera Valko i słowackiej dowodzonej przez SS-Sturmscharführera F. Matela. Istniał też pododdział ochronny pod dowództwem SS-Obersturmführera D. Michalského.