Przyczyny porażki Fryderyka II upatruje się w błędnym ustaleniu miejsca bitwy, gdy pozostając bliżej Pragi mógłby wykorzystać w boju więcej żołnierzy. Także w taktycznej koncepcji króla, nie doceniającego siły ognia swej armii i kierującego żołnierzy do natarcia bez prowadzenia ognia w marszu i wprost do walki na bagnety. Natomiast umiejętnie wykorzystana artyleria austriacka przyczyniła się poważnie do powstrzymania pruskich ataków.
Znaczenie Znaczenie bitwy pod Kolinem okazało się doniosłe, ponieważ wymusiło na Fryderyku II zwinięcie obozu pod Pragą, skutkując uwolnieniem niemal głodujących żołnierzy jej garnizonu. W razie zwycięstwa króla Prus unicestwiona byłaby ostatnia siła zbrojna zdolna ocalić Pragę, co miałoby decydujący wpływ na traktat pokojowy z Austrią, lecz przypuszczalnie mogłoby też skrócić czas trwania wojny siedmioletniej.
Rewanż za tę porażkę wziął Fryderyk II podczas bitwy pod Lutynią, kiedy 35-tysięczną armią rozgromił 80 tysięcy Austriaków pod dowództwem von Dauna i księcia Karola Lotaryńskiego.