Dal Sasso, Maganuco i Cau (2018) szacują jego długość ciała na około 7,3 metra, a masę na 1160–1524 kilogramy. Odkrycie MSNM V3664 wskazuje zatem na istnienie teropodów o dużych rozmiarach już na początku jury. Saltriovenator jest największym znanym wczesnojurajskim teropodem. Dal Sasso (2003) podkreśla występowanie w zachowanych kościach MSNM V3664 cech budowy, które jego zdaniem upodabniają tego teropoda do tetanurów; według Dal Sasso Saltriovenator łączy z tetanurami m.in. budowa bliższej osi ciała powierzchni stawowej pierwszego paliczka trzeciego palca kończyny przedniej (składającej się z pojedynczego wgłębienia) oraz obecność u tego teropoda zrośniętych obojczyków. Zdaniem Dal Sasso Saltriovenator mógł być formą pośrednią między ceratozaurami a tetanurami, bazalnym przedstawicielem tetanurów lub nawet najstarszym znanym karnozaurem. Benson (2010) stwierdził jednak, że cechy, które zdaniem Dal Sasso łączą Saltriovenator z tetanurami w rzeczywistości występują również u teropodów nienależących do Tetanurae; w związku z tym autor uznał pozycję filogenetyczną MSNM V3664 w obrębie teropodów za niepewną. Dal Sasso, Maganuco i Cau (2018) zaliczyli Saltriovenator do ceratozaurów (Ceratosauria);